تبعیض در سرانه ورزش؛ صدای کارگران پیمانکاری پالایشگاه آبادان درآمد

«چطور ممکن است در یک محیط کاری واحد، دو کارگر در کنار هم بایستند، اما یکی از ابتدایی‌ترین حقوق رفاهی‌اش را کامل بگیرد و دیگری محروم بماند؟»

کارگران پیمانکاری ارکان ثالث پالایشگاه آبادان این روزها بیش از سختی‌های کار، از تبعیضی گلایه دارند که به گفته آن‌ها انگیزه را در محیط کار از بین می‌برد. درگزارشی که ایلنا،منتشر کرده یکی از این کارگران می‌گوید: وقتی می‌بینیم همکاران رسمی و قراردادی‌شان سرانه ورزش برای تک‌تک اعضای خانواده دریافت می‌کنند، اما برای ما تنها به نام سرپرست خانواده حساب می‌شود، احساس می‌کنیم کارگر درجه دو هستیم.

 بخشنامه جدید وزارت نفت سرانه ورزش را برای کارکنان رسمی و قراردادی به‌طور فردی و برای تمامی اعضای خانواده در نظر گرفته است. اما در مورد نیروهای پیمانکاری (شرکتی)، این حق تنها به سرپرست تعلق می‌گیرد. کارگران معترض می‌گویند این تصمیم نه‌تنها خلاف عدالت سازمانی است بلکه با ماده ۳۸ قانون کار ـ که بر تساوی مزایای مزدی در شرایط مشابه تأکید دارد ـ مغایرت آشکار دارد.

یکی دیگر از کارگران می‌افزاید: ما هر روز در همان شرایط سخت و زیان‌آور کار می‌کنیم. چرا وقتی پای حقوق رفاهی وسط می‌آید، باید تفاوت بگذارند؟ کارشناسان حوزه کار نیز هشدار می‌دهند چنین تصمیماتی در بلندمدت به کاهش بهره‌وری و افزایش نارضایتی منجر خواهد شد.

کارگران پیمانکاری پالایشگاه آبادان می‌گویند عدالت، پایه اعتماد در هر سازمان است و بی‌توجهی به آن می‌تواند شکاف میان کارکنان را عمیق‌تر کند. آن‌ها در پایان خواستار اصلاح فوری این بخشنامه شده‌اند تا سرانه ورزش همانند سایر همکارانشان برای تمامی اعضای خانواده به صورت فردی محاسبه شود.