آمار پزشکان کشور اعلام شد
معاون آموزشی وزارت بهداشت گفت: حال حاضر حدود ۱۷۴ هزار پزشک در کشور داریم و نسبت پزشک به جمعیت حدود ۲ پزشک به ازای هر هزار نفر است که وضعیت نامناسبی محسوب نمیشود. آنچه اهمیت دارد، سیاستهای جذب، نگهداشت و توزیع عادلانه پزشکان است، نه صرفاً افزایش ظرفیت پذیرش دانشجو.
به گزارش آتیهآنلاین، طاهره چنگیز، معاون آموزشی وزارت بهداشت ظهر روز چهارشنبه (۱۷ دیماه) در نشست هماندیشی با اصحاب رسانه، به تشریح جوانب مختلف از افزایش ظرفیت پذیرش دانشجوی پزشکی پرداخت.
وی با تأکید بر اینکه سلامت حق همه مردم و از تکالیف دولت بر اساس قانون اساسی است، گفت: دولت موظف است دسترسی مردم به خدمات سلامت را در سطوح مختلف پیشگیری و درمان، بر اساس اسناد بالادستی و نیازهای واقعی کشور فراهم کند. با این حال، باید مشخص شود که آموزش گروه پزشکی چه نقشی در این فرآیند دارد و آیا اختلال در دسترسی به خدمات سلامت، الزاماً به کمبود تعداد دانشآموختگان پزشکی مرتبط است یا خیر.
چنگیز با طرح این پرسش که کمبود پزشک و دندانپزشک در مناطق محروم ناشی از کمبود نیروی انسانی است یا ضعف در جذب و نگهداشت نیروها، تصریح کرد: این دو موضوع از یکدیگر جدا هستند، اما در سالهای گذشته به دلیل اجرای سیاستهایی همچون استفاده از نیروهای طرحی و متعهد خدمت، این دو مقوله با یکدیگر خلط شدهاند. ما به جای ایجاد جذابیت برای ماندگاری پزشکان در مناطق کمتر برخوردار، صرفاً این مناطق را با نیروهای اجباری پوشش دادهایم.
معاون آموزشی وزارت بهداشت افزود: پزشک عمومی پس از پایان دوره طرح، این ظرفیت را دارد که تا ۳۰ سال در یک منطقه خدمت کند، اما به دلیل نبود مشوقها و سیاستهای حمایتی، معمولاً از این مناطق خارج میشود و به جمع پزشکان شاغل در شهرهای بزرگ میپیوندد یا از چرخه خدمات ضروری خارج میشود.
وی با انتقاد از این تصور که افزایش پذیرش دانشجو منجر به حل مشکل دسترسی یا کاهش هزینه خدمات پزشکی میشود، گفت: تحلیل اقتصاد سلامت و آموزش پزشکی با بازار کالاهایی مانند گندم و برنج متفاوت است. افزایش عرضه لزوماً به کاهش قیمت یا افزایش دسترسی منجر نمیشود، بهویژه زمانی که سیاستهای تعرفهگذاری و جهتدهی خدمات بهدرستی تنظیم نشده باشد.
به گزارش آتیهآنلاین، چنگیز با اشاره به آمار پزشکان کشور اظهار کرد: در حال حاضر حدود ۱۷۴ هزار پزشک در کشور داریم و نسبت پزشک به جمعیت حدود ۲ پزشک به ازای هر هزار نفر است که وضعیت نامناسبی محسوب نمیشود. آنچه اهمیت دارد، سیاستهای جذب، نگهداشت و توزیع عادلانه پزشکان است، نه صرفاً افزایش ظرفیت پذیرش دانشجو.
وی یکی از مهمترین نگرانیها در افزایش ظرفیت دانشجوی پزشکی را افت کیفیت آموزش دانست و گفت: بیش از ۷۰ درصد آموزش پزشکی و دندانپزشکی مبتنی بر آموزشهای عملی، کارآموزی و کارورزی است. زیرساختهای آموزشی مانند تختهای بیمارستانی، درمانگاههای آموزشی و تعداد اساتید، امکان افزایش سریع و متناسب با رشد ورودی دانشجو را ندارند.
معاون آموزشی وزارت بهداشت تأکید کرد: افزایش تعداد دانشجویان بدون توسعه همزمان زیرساختها، موجب کاهش فرصتهای یادگیری عملی میشود و این مسئله مستقیماً بر کیفیت فارغالتحصیلان و در نهایت بر سلامت مردم تأثیر منفی خواهد گذاشت.
چنگیز در پایان خاطرنشان کرد: دانشجویان پزشکی انسانهای زنده با نیازهای آموزشی، رفاهی و اجتماعی هستند و اگر مسئله افزایش ظرفیت بهصورت جامع و همهجانبه دیده نشود، این سیاست نهتنها به هدف اعلامشده دسترسی بهتر به خدمات سلامت نخواهد رسید، بلکه ممکن است به اتلاف سرمایههای انسانی و تضعیف نظام سلامت کشور منجر شود.
