حد فاصل میدان قدس تهران تا میدان تجریش و حوالی باغ فردوس هر روزه میزبان دستفروشانی است که بساط کسب و کار خیابانی خود را پهن کردهاند و با سیلی از مشتریان سر و کله میزنند. این روزها در خیابانهای شلوغ پایتخت، زیر سایه ساختمانهای بلند و پشت رفتوآمد بیوقفه مردم دستفروشی به یک شغل کاذب اما همیشگی تبدیل شده است.
در دل تهران، میان ازدحام خیابانها و صدای فروشندگان، هزاران دستفروش روز خود را در نبردی بیپایان برای بقا میگذرانند. آنها نهتنها با تورم و رکود اقتصادی دستوپنجه نرم میکنند، بلکه باید از ترس مأموران شهرداری هم بلرزند؛ مأمورانی که هر لحظه ممکن است بساطشان را جمع کنند و حاصل زحماتشان را از بین ببرند.
عبدالمطهر محمدخانی، سخنگوی شهردار تهران، تأکید کرد که سیاست شهرداری تهران در قبال دستفروشان مبتنی بر ساماندهی و حمایت معیشتی است، نه برخورد قهری. او گفت در شرایط اقتصادی سخت کنونی، باید بسترهای قانونی و اقتصادی لازم برای فعالیت شرافتمندانه این قشر فراهم شود.
دستفروشی در تهران شغلی سادهای نیست و موانع مختلفی سرراه دستفروشان وجود دارد با این همه هزاران نفر با این شغل امرار معاش میکنند. حالا باز هم مدیران شهری تهران به فکر ساماندهی آنها افتادهاند در حالیکه ریشه دستفروشی در اقتصاد کمقدرت کشور است.
«پیادهرو فقط برای عبور نیست؛ میتواند جایی برای فعالیت اقتصادی ارزانقیمت هم باشد.» این نگاه حسین ایمانی جاجرمی، جامعهشناس شهری است که تأکید میکند حذف آنها نه شدنی است و نه عادلانه؛ چراکه دستفروشی بخشی از حیات اجتماعی و اقتصادی تهران به شمار میآید.