دسترسی برابر به آموزش در معنای وسیع کلمه، یعنی جراحیِ ساختار جامعه به گونهای که هر مانعی که خارج از اراده، هوش و تلاش خودِ دانشآموز است، از مسیر پیشرفت او برداشته شود.
کاهش سهم آموزشوپرورش از بودجه عمومی، رشد مدارس غیردولتی و افت سهم مدارس دولتی در کسب رتبههای برتر کنکور نشان میدهند آموزش رایگان دیگر ابزار برابری نیست، بلکه امتیازی است که از دست طبقات پایینتر خارج شده است. در چنین شرایطی، افزایش بازماندگان از تحصیل، بهویژه در مقطع متوسطه دوم هشداری درباره عمیق شدن شکاف طبقاتی است؛ شکافی که اگر چارهای برای آن اندیشیده نشود، چرخه فقر و نابرابری را در نسلهای بعدی بازتولید خواهد کرد. در این تصویر وضعیت نابرابری آموزشی را در ایران ببینید.
