70 روز قطع کامل اینترنت بینالملل به سیاهچالهای در میان زندگی افراد دارای معلولیت تبدیل شد؛ اینترنتی که برای آنها فقط یک ابزار نبود، عضوی از بدنشان بود؛ جای چشمها، دستها، گوشهایشان بود و هزار راه نرفته را برایشان نزدیکتر کرده بود.
هزینه تبلیغات در پلتفرمهای داخلی درحالی بالا رفته که بسیاری از کسبوکارهای کوچک از کیفیت پایین زیرساخت این پلتفرمها ناراضیاند. آنها میگویند دیگر شانسی برای دیده شدن ندارند و از تبعیض در دسترسی به اینترنت انتقاد میکنند.
رر ادامه واکنشها به ادامه قطع اینترنت بینالملل در کشور، انجمن جامعهشناسی ایران در بیانیهای نسبت به پیامدهای اجتماعی، اقتصادی و نسلی این وضعیت هشدار داد.
مشاور وزیر ارتباطات درباره طرح اینترنت پرو و اینکه وزارتخانه مجوزی در این زمینه صادر نکرده توضیح داد : اساسا مجوزی که پیگیران این طرح گرفته بودند صرفا مربوط به کسب و کارها بوده که در شرایط بحران بتوانند پایداری خدمت رسانی خودشان را داشته باشند.
دسترسی به اینترنت آزاد، باکیفیت و همگانی یک امر تشریفاتی و لوکس نیست بلکه حق عمومی است که تامین شرایط دسترسی آحاد شهروندان به آن برعهده دولتهاست، حقی که مردم متاسفانه بارها و در شرایط مختلف از آن محروم شدهاند.
