در جنوب تهران و نزدیک به شهر ری، جایی میان صدای ماشینآلات و بوی روغن صنعتی، کارخانه ایرانول بهعنوان یکی از زیرمجموعههای شستا نقشی فراتر از یک واحد تولیدی ایفا میکند؛ مجموعهای که با تأمین روانکار صنایع و حملونقل و نیروگاهها، بخشی از چرخ اقتصاد و اشتغال کشور را به حرکت درآورده و پیوند مستقیمی با سرمایههای کارگران و بیمهشدگان تأمین اجتماعی دارد.
بعد از روزهایی که جنگ، سکوت را به خطوط تولید کارخانه های ایران نزدیک کرده بود، حالا یک ماهی است که دوباره صدای دستگاهها در کارخانههای سراسر کشور شنیده میشود؛ کارگرانی که به خط تولید بازگشتهاند، اینبار نه فقط برای ساخت و ساز و انجام وظیفه کارگری، بلکه برای زنده نگه داشتن جریان تولید و حرکت دوباره چرخ صنعت ایران. اینجا امید و تعریف دوباره زندگی، میان دستهای روغنی و دستگاههای روشن جان گرفته است.
