راه‌اندازی فاز دوم توسعه حمایت اجتماعی دیجیتال در اندونزی

اندونزی در ژوئن ۲۰۲۶، آزمایش‌های پلتفرم حمایت اجتماعی دیجیتال خود، معروف به «پرلینسوس» را به ۴۲ شهر و منطقه گسترش خواهد داد. این ابتکار، نشان‌دهنده‌ توسعه قابل‌توجه یک برنامه‌ آزمایشی است که برای مدرن‌سازی توزیع خدمات رفاهی از طریق زیرساخت‌های عمومی دیجیتال و یکپارچه طراحی شده است. دولت با یکپارچه‌کردن داده‌های اداری و جمعیتی در سراسر سازمان‌ها، قصد دارد دقت و دسترسی به برنامه‌های کمک‌های اجتماعی را برای میلیون‌ها نفر از مردم بهبود بخشد.

طبق گزارش‌های رسمی، مرحله‌ بعدی بسیار فراتر از طرح آزمایشی اولیه‌ای توسهع خواهد یافت که در سپتامبر ۲۰۲۵ در بانیووانگی، جاوه شرقی راه‌اندازی شد. «میرا طیبه»، مدیرکل فناوری دولت دیجیتال در وزارت ارتباطات و امور دیجیتال، می‌گوید که این توسعه، نشان‌دهنده‌ افزایش چهل و دو برابری از نظر مقیاس در مقایسه با آزمایش قبلی است.

سیستم حمایت اجتماعی دیجیتال، اولین پلتفرم رفاه یکپارچه‌ این کشور است که بر اساس یک چارچوب زیرساخت عمومی دیجیتال (DPI) ارتقا یافته ساخته شده است. این سیستم برای ساده‌سازی ارائه خدمات عمومی با بهبود اتصال بین پایگاه‌های داده دولتی و ساده‌سازی فرآیند دسترسی شهروندان به برنامه‌های حمایتی طراحی شده است.

شهروندان می‌توانند از طریق پورتال رفاه اجتماعی برای درخواست برنامه‌های کمکی مانند برنامه امید خانواده (PKH) و کمک غذایی غیرنقدی (BPNT) ثبت‌نام کنند. در طول طرح آزمایشی «بانیووانگی»، حدود ۳۵۰ هزار نفر از ساکنان از طریق این پلتفرم برای دریافت حمایت مالی و غذایی ثبت‌نام کردند.

انتظار می‌رود این طرح آزمایشی گسترده بیش از ۳۶ میلیون نفر، معادل تقریباً ۱.۱ میلیون خانوار را پوشش دهد. مناطق شرکت‌کننده شامل چندین بخش از کشور، از جمله سوماترا، جاوه، کالیمانتان، سولاوسی و شرق اندونزی هستند. زیرساخت‌ها و اتصالات همچنان چالش‌های کلیدی هستند.

برای پشتیبانی از اجرای گسترده‌تر، دولت در حال آماده‌سازی اقدامات فنی برای اطمینان از عملکرد قابل اعتماد سیستم در مناطق شرکت‌کننده است. این اقدامات شامل تقویت سیستم اتصال خدمات دولتی و بهبود دسترسی به اینترنت در مناطقی است که زیرساخت‌های دیجیتال در آنها ناهموار است.

طیبه خاطرنشان کرد، در حالی که برخی از مناطق از قبل اتصال قوی دارند، برخی دیگر هنوز با محدودیت‌هایی در زیرساخت‌ها مواجه هستند که می‌تواند بر اجرا تأثیر بگذارد. بنابراین، دیجیتالی شدن ارائه خدمات رفاهی نه تنها به ادغام داده‌ها، بلکه به سرمایه‌گذاری‌های گسترده‌تر در اتصال ملی نیز بستگی دارد. اندونزی از طریق ابتکاراتی مانند نقشه راه گسترش زیرساخت‌های دیجیتال تا سال ۲۰۲۹ و سایر برنامه‌هایی که با هدف تقویت اتصال سراسری تدوین شده‌اند، توسعه دیجیتال گسترده‌تری را دنبال کرده است.

بهبود زیرساخت‌های دیجیتال برای حمایت از پلتفرم‌های دولتی که به تبادل امن داده‌ها و دسترسی آنلاین متکی هستند، ضروری تلقی می‌شود. تلاش‌های اخیر برای گسترش ظرفیت شبکه و خدمات دیجیتال عمومی نیز بخشی از تلاش‌های گسترده‌تر برای اطمینان از گسترش زیرساخت‌های دیجیتال است که اتصال را در سراسر مجمع‌الجزایر هدایت می‌کند.

بهبود دقت در ارائه کمک‌های اجتماعی

فراتر از ادغام فناوری، سیاست‌گذاران این پلتفرم را راهی برای رفع موانع اداری دیرینه در توزیع رفاه می‌دانند. به گفته «عارف انشوری یوسف»، عضو شورای اقتصاد ملی، مسائل مربوط به داده‌های جمعیتی و سوابق اداری از نظر تاریخی مانع از دریافت کمک توسط برخی از ساکنان واجد شرایط شده است.

انتظار می‌رود ادغام داده‌های هویت ملی و جمعیتی از طریق یک پلتفرم دیجیتال واحد، این موانع را کاهش داده و دقت هدف‌گیری را بهبود بخشد. با اتصال پایگاه‌های داده در سراسر سازمان‌ها، سیستم مبتنی بر DPI با هدف به حداقل رساندن تکرار، تقویت فرآیندهای تأیید و اطمینان از رسیدن کارآمدتر کمک‌ها به خانوارهای واجد شرایط طراحی شده است.